نمینویسم

نمی نویسم...
که کلمات را آلوده نکنم به گناه...
نمی نویسم...
تا سکوت را بیاموزم...
تا احساسات را محبوس کنم...
تا ندانی...
که چه می گذرد این روزها برمن!!
می خندم..
تا یادم بماند تظاهر بهترین کار است..!
تا یادم بماند من دیگر آن ادم سابق نیستم...
روزهای زیادی است که شکسته ام...
آن زمان که لب به شکوه بازکردم و گفتم خسته ام...
و آن ها یک به یک رفتند...
خستگی هایم را تاب نیاوردند...
و اکنون این منم!
همان آدم دلتنگی که دلش مدام شور می زند!
بگذار ننویسم...
من...
لبخند می زنم...